|
Prawidłowy dobór układów zasilających do opraw świetlówkowych ma duże znaczenie dla ich prawidłowej współpracy z systemami sterowania. Postarajmy się przeanalizować dostępne na rynku układy i ich przydatność przy współpracy ze sterownikami oświetlenia.
Głównym podziałem, który możemy przeprowadzić dla układów zasilających świetlówki, jest podział na stateczniki elektromagnetyczne i elektroniczne. Nie jest to jednak jedyny podział, w każdej z ww. grup możliwe są różne układy połączeń i typy stosowanych komponentów. Elektromagnetyczne układy stabilizacyjno-zapłonoweTradycyjne układy stabilizacyjno-zapłonowe wyposażone są w statecznik elektromagnetyczny (dławik) i zapłonnik (starter). W przypadku układów elektromagnetycznych możemy wyszczególnić następujące rozwiązania: Rodzaj kompensacji mocy biernej:Układy nie posiadające kompensacji mocy biernej. Ze względu na niekorzystny wpływ takich układów na obwody zasilające (włączniki, przekroje przewodów, spadki napięć w sieci zasilającej) i koszty energii, oprawy nie posiadające kompensacji nie powinny być stosowane w typowych systemach oświetleniowych, lub powinny być podlegać kompensacji grupowej. Niestety kwota 4-5 PLN, którą trzeba dopłacić do oprawy kompensowanej, okazuje się na tyle istotna, że bardzo duża część instalatorów wciąż wybiera tego typu oprawy narażając swoich klientów na całkiem wymierne straty. Układy z kompensacją mocy biernej – dla opraw z jedną świetlówką kompensacja przeprowadzana jest za pomocą kondensatora połączonego równolegle do zacisków zasilających oprawę oświetleniową. Dla opraw z dwoma świetlówkami możliwe jest stosowanie kompensacji poprzez przyłączenie szeregowe kondensatora dla jednej z świetlówek. Takie rozwiązanie ma dodatkowe zalety związane ze zmniejszeniem zagrożenia ze strony efektu stroboskopowego (ruchome części maszyn wirujących mogą sprawiać wrażenie nieruchomych w przypadku oświetlenia ich świetlówkami zasilanymi prądem o częstotliwości 50Hz, w przypadku zasilenia jednej ze świetlówek poprzez kondensator, następuje przesunięcie fazy zasilającej, co równoznaczne jest ze zwiększeniem częstotliwości pulsacji strumienia świetlnego w układzie 2 świetlówek)
Rodzaj stosowanych zapłonników: Konwencjonalne zapłonniki Zapłonniki elektroniczne, które umożliwiają bezmigotliwy start świetlówki i posiadają automatyczny wyłącznik zapłonnika przy awarii lub zużyciu świetlówki.
Rodzaj statecznika elektromagnetycznego:Statecznik konwencjonalny Statecznik niskostratny (przykładowo straty na stateczniku dla 2 świetlówek 36 W wynoszą 9W, a przy niskostratnym 5W)
Elektroniczne układy stabilizacyjno-zapłonowe Elektroniczne układy stabilizacyjno zapłonowe w porównaniu z ich elektromagnetycznymi zamiennikami wyróżniają się kilkoma ważnymi cechami: Pobór mocy dla układu statecznik-świetlówka mniejszy o 20-25% Natychmiastowy, bezmigotliwy zapłon Stabilny strumień świetlny niezależnie od wahań napięcia zasilania Brak pulsacji strumienia, gdyż świetlówki zasilane są prądem o wysokiej częstotliwości Możliwość łatwego ściemniania do 3% (HF-R) Cicha praca automatyczny wyłącznik zużytej świetlówki
możliwość pracy przy prądzie stałym zmniejszone o 30% wydzielanie ciepła trwałość świetlówek większa nawet o 50%
Wybrane typy stateczników elektronicznych można znaleźć w naszym katalogu produktów. Istotnym parametrem dla stateczników elektronicznych jest rodzaj stosowanego zapłonu dla świetlówek. Możemy wyróżnić ciepły ( elektrody w lampie są wstępnie podgrzewane co wpływa na mniejsze zużycie elektrod podczas zapłonu, czas zapłonu ok. 1,5 s) i zimny start (elektrody nie są podgrzewane przed zapłonem co wpływa na większe zużycie elektrod , małe zużycie energii podczas zapłonu, czas zapłonu ok. 0,5 s). Wpływ rodzaju zapłonu na trwałość świetlówek, dla różnych cyklów pracy, przedstawiono na wykresie poniżej.
 Ze względu na dużą wrażliwość układów z zimnym startem na częste włączenia, układów tych nie należy stosować przy współpracy opraw oświetleniowych z czujnikami ruchu. Kolejną grupą stateczników elektronicznych są układy umożliwiające regulację strumienia świetlnego. Obecnie dostępnych jest na rynku kilka rozwiązań: stateczniki z wejściem regulacyjnym 1-10V, wejściem dla sterowników DALI, wejściem tzw. “touch and dim” (wejście dla włączników monostabilnych (dzwonkowych). Praktycznie wszystkie stateczniki elektroniczne z możliwością regulacji strumienia świetlnego posiadają funkcję ciepłego startu. Poniżej przedstawiamy zestawienie wad i zalet ww. stateczników regulowanych. Rodzaj statecznika | Zalety | Wady | Touch and Dim | - łatwa regulacja strumienia za pomocą typowych włączników monostabilnych (dzwonkowych) - prosty montaż - brak ograniczeń dt. ilości włączników sterujących | - brak możliwości współpracy ze sterownikami oświetlenia | DALI | - układ wpływa na uproszczenie instalacji elektrycznej (mniej sterowników, zintegrowany wyłącznik mocy) - możliwość indywidualnego nadawania adresów dla każdego statecznika -możliwość monitorowania stanu pracy świetlówki i statecznika | - skomplikowana i czasochłonna konfiguracja - wysoka cena - regulacja wyłącznie za pomocą sterowników DALI | 1-10V | - współpraca zarówno ze sterownikami oświetleniowymi jak i konwencjonalnymi potencjometrami - łatwa konfiguracja i instalacja | - ograniczone odległości pomiędzy sterownikiem a statecznikiem - każdy kanał oświetlenia wymaga odrębnego sterownika |
W większości wykonywanych obecnie instalacji „inteligentnego oświetlenia” wykorzystywane są stateczniki 1-10V. Stateczniki DALI sprawdzają się jako układy regulujące dla opraw oświetlenia dynamicznego (oprawy z możliwością regulacji barwy światła). Stateczniki „Touch and Dim” wykorzystywane są w prostych instalacjach, gdzie nie ma potrzeby stosowania zaawansowanych układów sterujących.
|